[Raşit Tunca]

Kültürümüz, Gelenek ve Göreneklerimiz

Türkler 1071 yılından itibaren Anadolu'yu yurt edinmişler ve değişik coğrafyalara dağılmışlardır. Bu dağılış ve yaşayışları hem kendi geleneklerini bunun yanında daha önce bu yörelerde yaşayan toplulukların gelenekleri ile birleştirerek bugüne kadar gelen ancak unutulmaya yüz tutmuş adetlerimizi sitemizin bu sayfasında yayınlamayı uygun bulduk, konunun önemli olduğunu düşünüyoruz. Çünkü çağımızın bilgi çağı olması iletişim teknolojisinin gelişmesi artık dünyanın herhangi bir yerinde mevcut yaşama şeklinin hızla yayılması bununda kabul görmesi ile belki eski diye tabir ettiğimiz Gelenek ve Göreneklerimiz gittikçe kaybolmaktadır. Bu nedenle bu yazı dizisini önemli buluyoruz. Belki bu dizide yanlış yorumladığımız veya unuttuğumuz konular olabilir. Bu nedenle sitemizin tüm okurlarının bu konuda bizleri bilgilendirmelerini bekliyoruz. Unutmayalım geçmişini unutanlar geleceğe yön veremezler.

PAZARDA ÖZEL GÜNLER VE ÖZEL MERASİMLER

1.RAMAZAN AYI:

Dinlediğimiz yaşlılara göre Pazarda Ramazan ayı etkinlikleri eskilere nazaran pek değişikliğe uğramayan bir geleneğimiz. Bazılarına göre ise eski neşeli Ramazanların günümüzde kalmadığıdır. Ramazan ayı yaklaştıkça yöre insanlarımızda bir telaş ve heyecan olurdu. Bu ayın gelişi tulumlarla kemençelerle karşılanırdı. İlk teravihlerde tabancalar atılırdı, tatlılar özellikle burma baklava, laz böreği, lokma tatlıları, ekşaş, termon bu ayın özellikli tatlıları idi. Gece sahurda tatlı yiyeceğiz diye oruç tuttuğum günleri hatırlarım. Genç kızlar bir evde toplanır sahura kadar sohbet ederlerdi. Kış aylarında gece misafirlere genelde Elma, Patates ve Mandalina ikram edilir. Bayram günü hep birlikte kılınan toplu namazdan sonra silahlar patlar, bayramlaşma ve cami etrafındaki mezarlıklar ziyaret edilir. Mezarlıklar temizlenir, topluca eve gidilene kadar komşular ziyaret edilirdi. Çocuklar ellerinde torbalarla bayram şekeri toplamaya çıkarlardı. En büyük eğlence genelde Kurban Bayramında olur. Bu bayramda köyün birkaç yerine halatlarla salıncaklar kurulur bu salıncaklarda sallanmak ayrı bir heyecan ve zevk verirdi.

2. DİNİ BAYRAMLAR

Bayram hazırlıkları yöresel tatlıların hazırlanması ile başlar ve Bayram temizliği ile devam eder, evin içleri yanında kapı ve bacalar çalı süpürgesiyle temizlenir ve silinirdi. Bayram sabahı evin erkekleri çocukları dâhil yıkanıp temizlenerek camiye giderler. Bazen sabah namazını kılmak için erkenden camiye gidilirdi. Bunun için aydınlatma için ya fenerler yada demokrat dediğimiz şişenin içine doldurulan gaz üzerine bir kumaş parçası üzerine fitil yapılarak karanlıkta camiye gidilir. Herkes o gün en güzel elbiselerini giyerdi ve cami çıkışında bütün evler dolaşılırdı. Sevinç ve neşe içinde bir bayram geçirilirdi. Bayramların en büyük eğlencesi bir ağaçtan başka bir ağaca bağlanarak oluşturulan kızlı erkekli sallanılırdı. Gelinler baba evine 2.inci yada 3.üncü gün giderlerdi. Bayram ziyaretine gelen enişteye horoz kesilirdi.

3. ASKER UĞURLAMA:

Pazarda 50-60 yıl öncesi gençler askere gideceği zaman sevinç ve üzüntüyü bir arada yaşarlardı. Gençler sevinçli idi belki de köyünden ilk defa dışarı çıkmaları değişik yöreleri ve değişik arkadaşları görmenin heyecanını duyarlardı. Üzülürlerdi çünkü ilk defa anadan, babadan belki de yardan ayrı kalmanın hüznü vardı. O gün Pazar hükümet konağının önünde toplanır, tulum eşliğinde horonlar oynanır, horonlarda karşılıklı atma türküler ki belki de ilçemizin kaybolan bu manileri bugün artık yok. Bu manilerde gençlerin ağladığını görürsünüz, gözlerden akan yaş hüzün ve sevginin bir karışımı idi. Eğlence sonunda helalleşme ve ardından gemi veya arabalara binerek dağıtım yerlerine gidilirdi. Askerlik süresi belli değildi, en az kırk ay sürerdi. Asker dönüşü köyde ise yemekler hazırlanır herkese yemekler dağıtılırdı.

Şimdilik bu konulardaki Geleneklerimizi yazdım ancak unutmuş veya atlamış olduğum konuları okuyucularımız bildirsin. Bu arada halk dilinde bazı mahalli deyişleri yazacağım. Bu deyişlerden bugüne kadar gelen ve halen kullandığımız deyişler bile mevcuttur.


insallah avrupada yasayan nesillerimiz Bunları unutmazlar benim tek korkum bu rada yasayan insanlara bisiler suna bilmek ve gecmisimizi unutmamaktir..............